Yapıcı eleştiri üzerine küçük bir hikaye

Hindistan’da çok ünlü bir ressam varmış. Herkes bu ressamın yapıtlarını kusursuz kabul edecek kadar beÄŸenirmiÅŸ ve onu “Renklerin Ustası” anlamına gelen Ranga Geleri olarak tanısa da kısaca Ranga Guru derlermiÅŸ. Onun yetiÅŸtirdiÄŸi bir ressam olan Racigi ise artik eÄŸitimini tamamlamış ve son resmini bitirerek Ranga Guru’ya götürmüş ve ondan resmini deÄŸerlendirmesini istemiÅŸ. Ranga Guru;

“Sen artık ressam sayılırsın Racagi. Artık senin resmini halk deÄŸerlendirecek.”

diyerek resmi şehrin en kalabalık meydanına götürmesini ve meydanda en görünen yere koymasını istemiş. Yanına da kırmızı bir kalem koyarak halktan beğenmedikleri yerlere çarpı koymalarını rica eden bir yazı bırakmasını istemiş. Racigi denileni yapmış.

Racigi birkaç gün sonra resme bakmaya gittiÄŸinde görmüş ki tüm resim çarpılardan neredeyse görünmüyor. Çok üzülmüş tabii. EmeÄŸini ve yüreÄŸini koyarak yaptığı tablo kırmızıdan bir duvar sanki. Resmi alıp götürmüş Ranga Guru’ya ve ne kadar üzgün olduÄŸunu belirtmiÅŸ. Ranga Guru üzülmemesini ve yeni bir resim yapmasını istemiÅŸ. Racigi yeniden yapmış resmi ve gene Ranga Guru’ya götürmüş.

Ranga Guru resmi tekrar ÅŸehrin en kalabalık meydanına bırakmasını istemiÅŸ. Ama bu defa yanına bir palet dolusu çeÅŸitli renklerde yaÄŸlı boya, birkaç fırça ile birlikte insanlardan beÄŸenmedikleri yerleri düzeltmesini rica eden bir yazı bırakmasını istemiÅŸ. Racigi denileni yapmış…

Birkaç gün sonra gittiÄŸi meydanda görmüş ki resmine hiç dokunulmamış, fırçalar da boyalar da bırakıldığı gibi duruyor. Çok sevinmiÅŸ ve koÅŸarak Ranga Guru’ya gitmiÅŸ ve resme dokunulmadığını anlatmış. Ranga Guru demiÅŸ ki;

“Sevgili Racigi, sen ilk resminde insanlara firsat verildiginde ne kadar acımasız eleÅŸtirebileceklerini gördün. Hayatında resim yapmamış insanlar dahi gelip senin resmini karaladı… Oysa ikinci resminde onlardan hatalarını düzeltmelerini istedin, yapıcı olmalarını istedin. Åžunu hiç unutma sevgili Racigi, kötü yönde eleÅŸtirmek kolaydır, yapıcı eleÅŸtiride bulunmak ise eÄŸitim gerektirir. “

3 Yorum

1. can bozyokuÅŸ says:

   hayatta eleştirilmeyen kimse yoktur buna ben de dahil, eleştirenlerin tonu,bilgili olup olmadığı benim için çok önemlidir hani bazı zamanlarda da kızmıyor değilim boş eleştiri yapanlara kızılmaz derler ama olusun.
   dediğiniz gibi kötü yönde eleştiri kolay yapılır ama düzeltici eleştiri biraz sıkar.

   Ocak 21st, 2006 at 1:39 pm

2. Hasan Yediyıldız says:

   Eleştiri üzerine güzel bir yazı bunu özellikle eleştiri yaparak hayatlarını kazanan insanların okuması yararlı olur.Paylaşımınız için teşekkür ederim.

   Ocak 21st, 2006 at 4:39 pm

3. Serap PAÅžALI says:

   Siteyi yeni keşfetmeme rağmen çok sevdim. Emeklerinize sağlık. Eleştiri yargıya dönüşürse iyi de yapılsa kotu de yapılsa işe yaramaz bence. Kişi kurum olay ya da bambaşka birşey için, ne olursa olsun yapıcı dediğimiz şey iyi yönde gelişme olduğu için malesef bazen yargılama hatasına düşülüyor. Kaş yapalım derken göz çıkıyor İfade çok önemli, anlatım çok önemli. Tarz çok önemli. Ne söylediğiniz kadar nasıl söyleiğiniz de önemli.

   Eylül 20th, 2006 at 4:15 pm

Yorum Yaz